Edebiyat Durağı | Ikinci Yeni Akımı

Kitap Kardeşliği ile Edebiyat Durağı’nda geçen hafta “Birinci Yeni/Garip Akımı” ile başlamıştık. 

Bu hafta ise “İkinci Yeni”den bahsetmek istiyoruz sizlere. 

Bu akım Birinci Yeni’ye ve 1940’lı yılların Toplumsal Gerçekçi akımına bir tepki olarak doğmuştur. 

“Şiir için şiir” anlayışıyla hareket etmişlerdir, 

Garipçilerin aksine toplum ve gerçek gibi konuların şiirin dışında tutulması gerektiğine inanmışlardır. 

Şiirin diğer edebi türlerden kesin olarak ayrılması gerektiğine inanırlar. 

Şiirde değişik imge ve soyut kavramlarla değişik bir ifade şekli oluşturmaya yönelik bir tutum içerisindedirler. Onlara göre, anlamlı olmak şiir için önemli değildir. 

Birinci Yeniciler, bu akımı hep birlikte hareket ederek başlatmışlardı. 

Ancak İkinci Yeni akımında şairler kolektif hareket etmemiş, 

kendiliğinden benzer bir çizgide buluşmuşlardır. 

Bu akımın sanatçıları; Cemal Süreya, Turgut Uyar, Sezai Karakoç, Edip Cansever, Ece Ayhan, İlhan Berk ve Ülkü Tamer’dir. 

Gelecek hafta, yeni bir akımda görüşmek üzere!

Edebiyat Durağı | Garip Akımı | Orhan Veli

Kitap Kardeşliği ile Edebiyat Durağı'nda bu hafta 

"Garip/Birinci Yeni Akımı"ndan bahsetmeye devam ediyoruz. 

Sizler de Garip Akımı şiirlerinden paylaşmak istediklerinizi 

#KKileEdebiyatDuragi etiketi ile paylaşabilir, 

bizleri bu akımın daha farklı örnekleri ile tanıştırabilirsiniz. :)

Kitap Kardeşliği ile Edebiyat Durağı | Garip Akımı

Sevgili Kitap kardeşlerimiz, 

bu haftadan itibaren her Çarşamba, 

hepimizin ortak tutkusu olan “edebiyat”ın çeşitli akımları hakkında kısa ve öz bilgilerle sizinle olacağız.

Orhan Veli’nin 100. doğumgünü vesilesiyle, bu hafta Birinci Yeni, daha yaygın ismi ile Garip Akımı ile başlıyoruz.

Orhan Veli, Melih Cevdet Anday ve Oktay Rifat Horozcu 1941 yılında çıkardıkları Garip adlı ortak kitapları ile, o zamana kadar hece ve aruz ölçüsü ile kafiyeler arasına hapsolmuş şiir gündemine resmen bomba gibi düştüler. Öyle farklı bir şiir anlayışları vardı ki, bilinen tüm kalıplara meydan okuyorlardı. Yazdıkları şiir sokaktaki vatandaşa hitap etmeliydi, hece ve aruzla işi zorlaştırmanın anlamı yoktu. Şiirlerinde espri anlayışı vardı, ince mizahı seviyor; süslü ve abartılı kelimelerden ise nefret ediyorlardı. Günlük konular hakkında şiirler yazıyorlardı, bu daha evvel hiç görülmemişti. Toplumsal sorunlara parmak basıyor, ama aynı zamanda siyasetten uzak bir tavır benimsiyorlardı. Geçim peşinde olan bir insan şiirde konu edilebiliyordu mesela, yahut “Dalgacı Mahmut” diye bildiğimiz işi gücü gökyüzünü boyamak olan adamı anlatıyordu Orhan Veli.. Şiiri halka yakınlaştıran akım Birinci Yeni olmuştur diyebiliriz, ancak Garip akımı 1950’de Orhan Veli’nın ansız ölümü ile ne yazık ki son bulur.

Garip akımının şiirlerini, gelecek çarşambaya kadar sizlerle paylaşacağız. Bir sonraki Çarşamba, yeni bir edebiyat köşesinde görüşmek üzere!